![پزشکیان: باید جراحیهایی انجام بدهیم](/files/fa/news/1403/6/17/305467_615.jpg)
به گزارش پایگاه 598، به نقل از ایسنا، جواد فروغی در مورد اینکه نامش برای بورسیه کمیته بین المللی المپیک اعلام نشده است، بیان کرد: من ابتدا در جریان این تصمیم نبودم اما بعدا متوجه شدم و اعتراض خودم را به آقای مبینی سرپرست فدراسیون اعلام کردم. او گفت پیگیری می کند اما ظاهراً اسم اعلام شده بود. حتی در تماسی که با آقای صالحی امیری، رئیس کمیته ملی المپیک داشتم نیز اعتراض خودم را به نوعی تقدیم و به هر دو نفر عنوان کردم که در تیراندازی تکلیف نفری که شانس مدال و سهمیه دارد، تقریبا مشخص است. من درخواست و اعتراض خودم را اعلام کرده ام که اگر امکانش هست نام را تغییر بدهند و اگر تغییر ندادند دیگر تصمیم بزرگواران است.
فروغی در پاسخ به این پرسش که در جریان مسابقات لهستان بهترین ورزشکار سال هم انتخاب شد که این عنوان به تیرانداز آلمانی رسید با توجه به اینکه او در چهار مسابقه توانست مدال بگیرد اما انتخاب نشد، آیا تصمیم شخصی در این مساله نقش داشته است؟ تصریح کرد: اینطور نبود که تصمیم شخصی بوده است. به نظرم اشتباهی انجام شد که خودشان هم بر این موضوع صحه گذاشتند. همان شب اعتراض کردیم و با افراد زیادی در هیات اجرایی و هیات رئیسه فدراسیون جهانی صحبت کردیم آنها هم این نظر را داشتند که بهترین ورزشکار سال من هستم اما گفتند جلسه ای برگزار شده که در آن نظر رئیس و دبیرکل بر این بوده که کسی که طلای انفرادی مسابقات جام ریاست جهانی را بگیرد به عنوان بهترین ورزشکار انتخاب شود البته نه تنها ما بلکه ورزشکاران دیگری هم نسبت به این مساله معترض بودند.
او ادامه داد: همان موقع گفتم که بهتر بود نام آن را تغییر میدادند و به جای بهترین ورزشکار سال، نام بهترین ورزشکار جام ریاست جهانی می گذاشتند این اتفاق مانند این است که فیفا عملکرد ۹ ماهه بزرگان فوتبال مثل مسی و رونالدو را کنار بگذارد و یک مسابقه برگزار کند و بگوید هر کسی در این مسابقه درخشید او بهترین فوتبالیست سال می شود واقعا چنین چیزی می شود؟ به نظرم با این کاری که فدراسیون جهانی کرد هم جایگاه جایزه را پایین آورد و هم در جایگاه فدراسیون جهانی تیراندازی نیز تاثیر گذار خواهد بود.
فروغی در پاسخ به پرسش دیگری مبنی بر اینکه همچنان هم پیگیر انتخاب نشدنش به عنوان بهترین ورزشکار سال است یا خیر؟ تاکید کرد: ما سه راه برای اعتراض به این مساله داریم. یکی اینکه فدراسیون ایران به فدراسیون جهانی اعتراض کند. دوم کمیته ملی المپیک به IOC اعتراض داشته باشد و سوم از طریق کنفدراسیون آسیا اعتراض کنیم و اگر هیچ کدام از این راهها جواب نداد مجبوریم به سراغ فضای مجازی برویم و به نوعی اعتراضمان را نشان دهیم البته اعتراضهایی که همان شب داشتیم به دستشان رسیده و پاسخ هایی هم داده اند که به نظرم برای این پاسخ ها می توان نام دفاع کورکورانه بر روی تصمیم جاهلانه قرارداد. جالب است در پاسخ به اعتراض ما می گویند بهترین ورزشکار سال من هستند.