به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ۵۹۸، حملات آمریکا به بخشهایی از خاک ایران و تحولات اخیر منطقه، بار دیگر موضوع نحوه مواجهه با تهدیدهای خارجی را به یکی از مهمترین مباحث امنیتی و راهبردی تبدیل کرده است.
در این میان، این پرسش مطرح میشود که آیا راهبرد مقابله به مثل بهتنهایی برای پاسخ به حملات آمریکا کفایت میکند یا شرایط جدید، نیازمند بازنگری در شیوههای دفاعی و بازدارندگی است؟
در موضوع دفاع در برابر حملات آمریکا به خاک کشورمان، توجه به چند نکته ضروری به نظر میرسد:
دفاع از کشور؛ اولویت همیشگی در برابر
تجربه سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی نشان داده است که دفاع از تمامیت ارضی و امنیت کشور همواره در اولویت قرار داشته است. رخدادهای اخیر نیز بار دیگر اهمیت حفظ آمادگی دفاعی و صیانت از منافع ملی را برجسته کرده است.
ایران آغازگر جنگ نبوده است
جمهوری اسلامی ایران همواره اعلام کرده آغازگر جنگ نبوده و اقدامات خود را در چارچوب دفاع از کشور تعریف کرده است. این رویکرد طی سالهای گذشته نیز بهعنوان یکی از اصول ثابت سیاست دفاعی کشور مطرح بوده است.
تغییر ماهیت حملات آمریکا و ضرورت بازنگری راهبردها
تحولات سالهای اخیر نشان میدهد که حملات آمریکا و شیوههای اعمال فشار تنها به اقدامات نظامی محدود نیست و ابعاد سیاسی، اقتصادی، رسانهای و دیپلماتیک نیز در کنار آن به کار گرفته میشود. از این رو، بسیاری از تحلیلگران معتقدند ارزیابی مستمر راهبردهای دفاعی و انطباق آنها با شرایط جدید، ضرورتی اجتنابناپذیر است.
پیوند فشار نظامی و دیپلماسی
برخی ناظران بر این باورند که آمریکا تلاش میکند همزمان از ابزارهای نظامی، سیاسی و دیپلماتیک برای پیشبرد اهداف خود بهره بگیرد و تحولات میدانی را با روندهای مذاکراتی پیوند بزند. بر این اساس، تحلیل حملات آمریکا صرفاً از منظر نظامی، تصویر کاملی از شرایط ارائه نمیدهد.
جمعبندی
در مجموع، تحولات اخیر نشان میدهد که بررسی مستمر راهبردهای دفاعی، حفظ بازدارندگی، افزایش آمادگی و بهرهگیری همزمان از ظرفیتهای سیاسی، دیپلماتیک، اقتصادی و دفاعی، از مهمترین الزامات تأمین امنیت و منافع ملی در برابر حملات آمریکا و سایر تهدیدهای خارجی به شمار میرود.
- رضا احمدزاده
