محمدمهدی عمادیمقدم، کارشناس مسائل بینالملل، با تأکید بر اینکه هدف اصلی آمریکا از طرح محاصره اقتصادی ایران، ایجاد فشار روانی بر افکار عمومی است، گفت: ایران میتواند با توسعه کریدورهای زمینی و تنوعبخشی به مسیرهای تجاری، آثار این سیاست را به حداقل برساند. وی همچنین به انتقاد ریچارد نفیو، معمار تحریمهای ایران، از این طرح اشاره کرد و آن را نشانهای از غیرعملی بودن ایده محاصره اقتصادی دانست.
به گزارش پایگاه خبری ۵۹۸، محمدمهدی عمادیمقدم، کارشناس مسائل بینالملل در مصاحبه با اقتصاد ۱۲۰، در تشریح اهداف آمریکا از طرح محاصره اقتصادی ایران اظهار کرد: هرگونه محاصره، به طور طبیعی بر اقتصاد و سایر حوزهها تأثیر میگذارد، اما هدف نهایی آمریکاییها صرفاً ایجاد پیامدهای اقتصادی برای ایران نیست.
وی افزود: آمریکا تلاش میکند با طرح موضوع محاصره، آسیبپذیری ایران را در ذهن جامعه ایرانی تثبیت و بزرگنمایی کند تا روحیه مقاومت را تضعیف کرده و ناامیدی را در میان مردم گسترش دهد. به گفته این کارشناس، بخش مهمی از این راهبرد، یک عملیات روانی است و نه صرفاً یک برنامه اقتصادی.
عمادیمقدم با اشاره به راهکارهای ایران برای کاهش آثار چنین فشارهایی گفت: توسعه تجارت زمینی و تقویت کریدورهای ترانزیتی، بهویژه کریدور شمال ـ جنوب، از مهمترین ظرفیتهایی است که میتواند وابستگی به مسیرهای دریایی را کاهش دهد. همچنین گسترش مسیرهای تجاری به سمت آسیای مرکزی و چین و استفاده از بنادر کشورهای جایگزین، از جمله پاکستان، میتواند اثرگذاری هرگونه محدودیت را به حداقل برساند.
وی ادامه داد: ایران این توانایی را دارد که در مدت کوتاهی بخش قابل توجهی از مسیرهای تجاری خود را به مسیرهای زمینی منتقل کند و از این طریق، فشارهای ناشی از محاصره را خنثی سازد.
این کارشناس مسائل بینالملل با اشاره به اختلافنظرها در داخل آمریکا درباره امکان اجرای چنین طرحی تصریح کرد: حتی برخی از مهمترین تحلیلگران آمریکایی نیز این ایده را غیرقابل اجرا میدانند.
وی در این زمینه به مواضع ریچارد نفیو، از طراحان اصلی تحریمهای ایران، اشاره کرد و گفت: نفیو که به عنوان معمار تحریمهای ایران شناخته میشود، اخیراً در یادداشتی تأکید کرده است که طرح محاصره اقتصادی ایران قابلیت اجرا ندارد و در نهایت به شکست خواهد انجامید. به گفته او، دولت آمریکا توانایی عملی کردن چنین سناریویی را در اختیار ندارد.
عمادیمقدم در پایان خاطرنشان کرد: همین ارزیابیها نشان میدهد که اظهارات مطرحشده درباره محاصره اقتصادی ایران، بیش از آنکه یک برنامه عملیاتی باشد، با هدف ایجاد جنگ روانی و تأثیرگذاری بر افکار عمومی ایران مطرح میشود؛ در حالی که حتی بسیاری از کارشناسان آمریکایی نیز موفقیت آن را بعید میدانند.
