به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ۵۹۸-رضا احمدزاده/ وقتی در میان مردم قدمی زده و یا در وسایل نقلیه عمومی در حال تردد هستید اخباری را می شنوید که قطعا در منابع رسمی ملی همانند : صدا و سیما و یا سایت های خبری داخلی و پلتفرم های وطنی رد پایی از آن اخبار را […]
به گزارش سرویس سیاسی پایگاه خبری ۵۹۸-رضا احمدزاده/ وقتی در میان مردم قدمی زده و یا در وسایل نقلیه عمومی در حال تردد هستید اخباری را می شنوید که قطعا در منابع رسمی ملی همانند : صدا و سیما و یا سایت های خبری داخلی و پلتفرم های وطنی رد پایی از آن اخبار را پیدا نخواهید کرد. در این نوشتار مختصرا به بررسی این امر و دلایل آن خواهیم پرداخت:
۱- این سنت سیاسی ایران حداقل در طول دوران پیس از پیروز انقلاب اسلامی بوده است که معمولا سیاستمداران و متولیان سیاست خارجی با این استدلال کهمذاکرات هنوز در مراحل گفتگو و تبادل اطلاعات و شرایط طرفین است از شفاف سازی و اعلام عمومی موضوعات مورد مذاکره خودداری می کردند. که متاسفانه این امر همچنان ادامه دارد.
۲- سنت دوم سیاست در ایران بیان موضوعات مورد مذاکره بدون بیان جزئیات و به صورت کلی است. به این معنا که چنان موضوعات طرح می شوند که به دلیل عدم دسترسی به جزئیات به تعداد خوانندگانش برداشت ها و نتایج مختلفی گرفته شده و در جامعه منتشر می گردد.
۳- ایجاد یک جریان سهل و روان برای گردش اطلاعات بدون خلاء های موضوعی اصلی ترین مشکل خبر رسانی در ایران است. به این معنا که دسترسی به اطلاعات صحیح و درست با منابع معتبر وقتی دیده نمی شود طبیعی ترین حالت از یک سو مرجع قرار گرفتن رسانه های بیگانه بعنوان منابع خبری خواهد بود و در ثانی این وضعیت فرصت را برای شایعه سازی و انحراف افکار عمومی در مسیر بیگانگان و وابستگان داخلی ایشان فراهم می آورد.
۴- نکته مهم و پایانی این بحث نیز می تواند طرف مقابل را در نظر گرفت. به این معنا که توجه به سابقه حقوقی و رفتارهای سیاسی وی در ادوار مختلف و با موضوعات و حد و اندازه شفاف سازی ها موضوعات می توان آنرا در اختیار عموم قرار داد را روشن سازد. بهترین و ملموس ترین مثال در حال حاضر شخص دونالد ترامپ و دولت وی در آمریکا می باشد. ما در واقع با ترامپی مذاکره میکنیم که یک توافق را پاره کرده و دو بار با بمب وسط میز مذاکره کوبیده است. چرا باید طرف رسانههای چنین دشمنی از اخبار مذاکرات مطلع شد؟
در مجموع باید طوری عمل نمود که مردم قبل از فعال شدن رسانه های ضد انقلاب خارج نشین و پلتفرمهایشان، اطلاعات مورد نیاز در خصوص مذاکرات و یا هر موضوع دیگری در حوزه سیاست خارجی را که برای مردم اهمیت دارد با در نظر گرفتن همه موارد امنیتی و حساسیت موضوع در اختیارشان قرار داد و به مرور این نیاز به حق مردم را به مرجعیت رسانه های داخلی انتقال داد.