به گزارش پایگاه خبری ۵۹۸، اعتراضات دانشآموزی در فرانسه، موجی که ابتدا در پاریس و با اعتراض به کمبود معلم، کلاسهای شلوغ، فرسودگی مدارس، ساعات طولانی و وضعیت نامناسب آموزشی آغاز شد، اکنون به شهرهای مختلف کشیده شده است. رویترز از درگیری پلیس ضدشورش با دانشآموزان در چندین شهر را گزارش کرده است. در استراسبورگ گاز اشکآور شلیک شد، در مارسی مواد آتشزا به سمت صف پلیس پرتاب شد و در رن سطلهای زباله به آتش کشیده شد.
ابعاد ماجرا نیز کوچک نیست. مقامهای فرانسوی از بازداشت بیش از ۲ هزار نفر از زمان آغاز اعتراضات خبر دادهاند که بخش قابل توجهی از آنان نوجوان هستند. حدود ۴۰۰ دبیرستان نیز به دلیل ناآرامیها تعطیل شدهاند. گزارشها همچنین از مجروح شدن نیروهای پلیس، دانشآموزان و کارکنان مدارس حکایت دارد. همزمان، مقامهای فرانسوی درباره استفاده بیش از حد نیروهای امنیتی از زور تحقیقاتی را آغاز کردهاند.
وقتی اعتراض نوجوانان به کلاسهای کوچک و پرتعداد، کمبود معلم و مدارس فرسوده به بحرانی در این ابعاد تبدیل میشود، دیگر نمیتوان آن را به اغتشاش، جهت سرکوب تقلیل داد. حتی مقامهای دولت ناچار شدهاند با نمایندگان دانشآموزان وارد گفتوگو شوند.
ماجرا فقط دانشآموزان نیست. در روزهای اخیر، کارکنان بخش عمومی از جمله معلمان، نیروهای درمانی و آتشنشانان نیز در اعتراض به دستمزدها و سیاستهای بودجهای دولت به خیابان آمدهاند. اتحادیهها از مشارکت ۴۰۰ هزار نفر در اعتصاب سراسری خبر دادهاند، در حالی که پلیس شمار شرکتکنندگان در پاریس را بسیار پایینتر اعلام کرده است.
محور اعتراضها کاهش بودجه، فشار معیشتی و احتمال ادامه سیاستهای انقباضی دولت است. این اعتراضات در آستانه ارائه بودجه ۲۰۲۷ رخ داده است. بودجهای که طبق گزارش رویترز افزایش ۱.۷ درصدی هزینههای آموزشی را پیشبینی میکند، یعنی افزایشی پایینتر از نرخ تورم، در حالی که هزینه خدمت بدهی دولت فرانسه به حدود ۷۴.۵ میلیارد یورو خواهد رسید.
اسماعیل بقایی، سخنگوی وزارت امور خارجه ایران، نیز با اشاره به برخورد پلیس فرانسه با معترضان، این سؤال را مطرح کرده که چگونه مقامهای فرانسوی برخورد ایران با عناصر مسلح و آموزشدیده را نقض حقوق بشر مینامند، اما خود در برابر اعتراضات داخلی با چنین شدتی وارد عمل میشوند. این همان تناقضی است که باید به آن توجه کرد.
جمهوری اسلامی ایران سالها زیر تحریمهای اروپا و فرانسه قرار گرفت و در جریان ناآرامیها، کشورهای غربی با استناد به ادعای حقوق معترضان علیه تهران موضع گرفتند. حالا در فرانسه، دانشآموزان نوجوان در خیابان با گاز اشکآور، باتوم و شلیک مواجه میشوند و نزدیک ۲ هزار نفر بازداشت شدهاند.
اما بحران فرانسه به مدرسه و خیابان ختم نمیشود. همزمان با اعتراضات، اروپا با کمبود شدید گازوئیل و افزایش قیمت انرژی دستوپنجه نرم میکند. رویترز گزارش داده است که دولت ترامپ از فرانسه و آلمان خواسته ذخایر اضطراری گازوئیل خود را آزاد کنند و در صورت امتناع، احتمال محدودیت صادرات گازوئیل آمریکا را مطرح کرده است.
آمریکا از اتحادیه اروپا خواسته حدود ۱۲۰ میلیون بشکه گازوئیل طی شش ماه وارد بازار شود. در حالی که فرانسه و آلمان بیش از یکسوم ذخایر راهبردی دیزل اتحادیه اروپا را در اختیار دارند. فرانسه نیز پیشنهاد آزادسازی بخشی از ذخایر انرژی اروپا و کشورهای عضو آژانس بینالمللی انرژی را مطرح کرده است. طرحی که شامل ۵۰ میلیون بشکه گازوئیل از ذخایر اروپا و ۵۰ میلیون بشکه نفت از ذخایر کشورهای عضو آژانس است.
به این ترتیب، تصویر فرانسه در پاییز ۲۰۲۶ تصویری چندلایه است. مدرسهای که دانشآموزانش به خیابان آمدهاند، دولتی که برای مهار اعتراضات جلسه بحران تشکیل میدهد، پلیسی که با نوجوانان درگیر میشود و اقتصادی که همزمان برای تأمین سوخت و مهار قیمتها چشم به ذخایر اضطراری دوخته است.
کشوری که سالها برای دیگران نسخه حقوق بشر پیچیده، اکنون باید پاسخ دهد چرا وقتی اعتراض از پاریس و مارسی سر برمیآورد، معیارهایش ناگهان تغییر میکند.
افتادن نقاب فرانسه در خیابان های پاریس
«سخنگوی وزارت امور خارجه ایران با اشاره به برخورد پلیس فرانسه با معترضان، این سؤال را مطرح کرده که چگونه مقامهای فرانسوی برخورد ایران با عناصر مسلح و آموزشدیده را نقض حقوق بشر مینامند، اما خودشان در برابر اعتراضات داخلی با چنین شدتی وارد عمل میشوند. ایران سالها تحت تحریمهای اروپا و فرانسه قرار گرفت و در جریان ناآرامیها، کشورهای غربی با استناد به ادعای حقوق معترضان علیه تهران موضع گرفتند. حالا در فرانسه، دانشآموزان نوجوان در خیابان با گاز اشکآور، باتوم و شلیک مواجه میشوند و نزدیک ۲ هزار نفر بازداشت شدهاند.»



