به گزارش پایگاه خبری ۵۹۸، در شرایطی که اخبار مربوط به قرارداد یحیی گلمحمدی و حضور احتمالی او روی نیمکت تیم فوتبال امید ایران بازتاب گستردهای در فضای ورزش داشته، فدراسیون فوتبال تاکنون واکنش روشنی به ارقام منتشرشده نشان نداده است؛ سکوتی که پرسشهای متعددی درباره هزینههای فدراسیون و میزان دستمزد سرمربیان تیمهای ملی ایجاد کرده است.
بر اساس اخبار منتشرشده، قرارداد یحیی گلمحمدی با فدراسیون فوتبال ماهانه ۸ میلیارد تومان عنوان شده است. در صورت صحت این رقم و سهساله بودن قرارداد، مجموع دریافتی او به ۲۸۸ میلیارد تومان خواهد رسید؛ رقمی قابلتوجه که ضرورت شفافسازی درباره جزئیات قرارداد و تعهدات طرفین را بیش از پیش مطرح میکند. البته این ارقام تاکنون نیازمند تأیید رسمی از سوی فدراسیون فوتبال هستند.
نیمکت تیم امید گرانتر از تیم ملی بزرگسالان؟
انتشار این ارقام، موضوع دیگری را نیز به مرکز توجه آورده است؛ دستمزد امیر قلعهنویی، سرمربی تیم ملی فوتبال ایران. پیشتر شایعاتی درباره قرارداد نزدیک به ۹۰ میلیارد تومانی قلعهنویی تا پایان جام ملتهای آسیا مطرح شده بود، اما فدراسیون فوتبال این اخبار را تکذیب کرد.
مهدی علوی، سخنگوی فدراسیون فوتبال، در واکنش به این شایعات اعلام کرده بود که برخلاف اخبار منتشرشده، مبلغی در قرارداد قلعهنویی درج نشده و این مربی قرارداد سفیدامضا در اختیار فدراسیون قرار داده است؛ موضوعی که به گفته او، نشاندهنده اولویت داشتن موفقیت تیم ملی برای سرمربی ایران است.
با این حال، اختلاف میان ارقام مطرحشده درباره قرارداد دو مربی، این پرسش را به وجود آورده که سازوکار تعیین دستمزد سرمربیان تیمهای ملی چیست و فدراسیون فوتبال بر چه اساسی درباره هزینههای فنی خود تصمیمگیری میکند؟
دو مسئولیت متفاوت؛ یک مطالبه مشترک
مقایسه دستمزد سرمربی تیم امید با سرمربی تیم بزرگسالان، بدون توجه به شرح وظایف، اهداف و تعهدات قراردادی آنها نمیتواند به نتیجهای دقیق منجر شود. سرمربی تیم امید مسئولیت شناسایی استعدادهای زیر ۲۳ سال، بررسی مستمر عملکرد بازیکنان در باشگاهها، برنامهریزی اردوها و آمادهسازی تیم برای رقابتهای پیشرو را بر عهده دارد. این مسئولیتها حتی در فاصله میان اردوها نیز ادامه دارند و ارزیابی عملکرد مربی باید بر اساس شاخصهای مشخص انجام شود.
در سوی دیگر، سرمربی تیم ملی بزرگسالان با مسئولیتهایی از جمله آمادهسازی برای رقابتهای مهم بینالمللی، بررسی شرایط بازیکنان داخلی و لژیونرها، برنامهریزی اردوهای تدارکاتی و مدیریت تیم در مسابقات رسمی روبهرو است.
بنابراین، تعیین اینکه کدام قرارداد منطقیتر یا پرهزینهتر است، تنها با مقایسه ارقام امکانپذیر نیست. مدت قرارداد، پاداشها، تعهدات فنی، اهداف تعیینشده و نتایج مورد انتظار نیز باید در این ارزیابی لحاظ شوند. با این وجود، انتشار اطلاعات معتبر درباره این موارد، مطالبهای است که فدراسیون فوتبال نمیتواند بهسادگی از کنار آن عبور کند.
قرارداد سفیدامضا؛ پایان پرسشها یا آغاز ابهام؟
در بخش دیگری از این ماجرا، اظهارات مسئولان فدراسیون درباره قرارداد سفیدامضای قلعهنویی نیز محل بحث است. اگرچه چنین قراردادی میتواند نشاندهنده توافق بر سر شیوه تعیین دستمزد باشد، اما بهتنهایی پاسخ روشنی درباره میزان دریافتی نهایی سرمربی ارائه نمیدهد.
از سوی دیگر، مطرح شدن رقم ماهانه ۸ میلیارد تومان برای قرارداد گلمحمدی، بدون انتشار جزئیات رسمی، امکان قضاوت دقیق درباره هزینه واقعی این همکاری را دشوار میکند. در چنین شرایطی، نه میتوان ارقام منتشرشده را بدون تأیید رسمی قطعی دانست و نه میتوان با تکیه بر اظهارات کلی، تمام پرسشهای موجود را پاسخدادهشده تلقی کرد.
آنچه بیش از هر چیز اهمیت دارد، شفافیت در تصمیمهای مالی فدراسیون فوتبال است؛ نهادی که با منابع مالی و اعتبار فوتبال کشور سروکار دارد و باید بتواند درباره قراردادهای مهم خود توضیحات مستند ارائه کند.
انتشار مبلغ نهایی قراردادها، مدت همکاری، تعهدات طرفین، پاداشهای احتمالی و معیارهای ارزیابی عملکرد مربیان میتواند بسیاری از ابهامها را برطرف کند. تا زمانی که چنین اطلاعاتی در دسترس افکار عمومی قرار نگیرد، پرسش درباره تناسب هزینهها با اهداف و دستاوردهای تیمهای ملی، بهویژه تیم امید، همچنان پابرجا خواهد ماند.



