نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد عملکرد افراد مسن در هفت آزمون ساده ورزشی میتواند با خطر مرگ زودهنگام ارتباط داشته باشد. توانایی انجام حرکت جلو بازو در ۳۰ ثانیه و حفظ تعادل روی یک پا از جمله آزمونهایی بودند که ارتباط قابل توجهی با طول عمر بیشتر داشتند. به گزارش پایگاه خبری ۵۹۸، به نقل […]
نتایج یک مطالعه جدید نشان میدهد عملکرد افراد مسن در هفت آزمون ساده ورزشی میتواند با خطر مرگ زودهنگام ارتباط داشته باشد. توانایی انجام حرکت جلو بازو در ۳۰ ثانیه و حفظ تعادل روی یک پا از جمله آزمونهایی بودند که ارتباط قابل توجهی با طول عمر بیشتر داشتند.
به گزارش پایگاه خبری ۵۹۸، به نقل از جام جم آنلاین: نتایج یک مطالعه نشان میدهد عملکرد شما در هفت حرکت ورزشی ساده میتواند اطلاعاتی درباره احتمال مرگ زودهنگام در اختیارتان قرار دهد.
تعداد قدمهایی که فرد طی دو دقیقه برمیدارد و توانایی رساندن دست به پشت بدن در حالت نشسته نیز از دیگر آزمونهایی بودند که اطلاعات ارزشمندی درباره وضعیت جسمانی افراد ارائه کردند.
کارشناسانی از تایوان دریافتند افرادی که در این آزمونها عملکرد بهتری داشتند حدود دو سوم بیشتر از افرادی که امتیاز پایینی گرفته بودند احتمال داشت عمر طولانیتری داشته باشند. این آزمونها چهار ویژگی مهم آمادگی جسمانی یعنی انعطافپذیری و قدرت و تعادل و چابکی را بررسی میکردند.
پژوهشگران در مقالهای که در نشریه JAMA Network Open ر منتشر شده است نوشتند یافتههای آنها نشان میدهد آمادگی جسمانی میتواند بخش مستقلی از وضعیت سلامت افراد را نشان دهد.
این گروه تحقیقاتی وضعیت ۱۳ هزار و ۴۲۳ فرد تایوانی را بررسی کردند. میانگین سنی شرکتکنندگان ۷۳ سال بود و تقریباً دو سوم آنها زن بودند.
هدف پژوهشگران بررسی ارتباط میان آمادگی جسمانی افراد و مرگومیر ناشی از هر علت بود. منظور از این اصطلاح احتمال فوت فرد فارغ از علت مرگ است.
محققان که تعدادی از آنها در دانشگاه مسیحی چونگ یوان فعالیت داشتند چهار بخش اصلی آمادگی جسمانی را با استفاده از هفت آزمون مختلف بررسی کردند.
برای ارزیابی آمادگی قلبی و ریوی از شرکتکنندگان خواسته شد طی دو دقیقه تا حد توان قدم بردارند و تعداد قدمهای آنها ثبت شد.
قدرت عضلانی با دو آزمون سنجیده شد. تعداد حرکتهای جلو بازو و تعداد دفعاتی که فرد طی ۳۰ ثانیه میتوانست از روی صندلی بلند شود و دوباره بنشیند مورد بررسی قرار گرفت.
انعطافپذیری نیز با اندازهگیری میزان دسترسی فرد به پشت بدن و همچنین میزان نزدیک شدن دستها به انگشتان پا در حالت نشسته ارزیابی شد.
برای بررسی تعادل و چابکی نیز پژوهشگران مدت زمانی را که فرد میتوانست روی یک پا بایستد اندازه گرفتند.
در یکی دیگر از آزمونها سرعت فرد برای بلند شدن از روی صندلی و راه رفتن به مسافت حدود ۲.۴ متر و برگشتن و نشستن دوباره اندازهگیری شد.
سپس نتایج هر هفت آزمون با یکدیگر ترکیب شد تا امتیاز کلی آمادگی جسمانی هر فرد به دست آید.
افرادی که در آزمون بلند شدن از صندلی و راه رفتن عملکرد سریعتری داشتند طی دوره هفت ساله مطالعه ۵۹ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار داشتند.
در مورد زنان مشخص شد خطر مرگ زمانی افزایش پیدا میکند که انجام این آزمون بیشتر از حدود هفت تا هشت ثانیه طول بکشد.
افرادی که توانایی بهتری در حفظ تعادل روی یک پا داشتند نیز ۵۰ درصد کمتر در معرض خطر مرگ قرار گرفتند.
افرادی که بیشترین تعداد دفعات بلند شدن و نشستن روی صندلی را طی ۳۰ ثانیه انجام دادند ۴۵ درصد کاهش خطر مرگ داشتند.
با این حال پژوهشگران دریافتند این مزیت در مردان پس از حدود ۱۵ بار بلند شدن و نشستن دیگر افزایش قابل توجهی نداشت.
افرادی که در آزمون قدم زدن دو دقیقهای بهترین عملکرد را داشتند نیز با ۴۲ درصد کاهش خطر مرگ روبهرو بودند.
وقتی پژوهشگران نتایج هر هفت آزمون را در قالب یک امتیاز کلی محاسبه کردند مشخص شد افراد دارای بالاترین سطح آمادگی جسمانی طی دوره هفت ساله حدود ۶۱ درصد کمتر از افراد کمآمادگی در معرض خطر مرگ قرار داشتند.
این نتایج نشان میدهد توانایی انجام برخی حرکات ساده روزمره میتواند اطلاعات مهمی درباره وضعیت جسمانی افراد مسن ارائه کند. البته این آزمونها به تنهایی نمیتوانند زمان مرگ یک فرد را پیشبینی کنند و نتایج مطالعه نیز به معنای آن نیست که انجام چند حرکت ورزشی میتواند به طور مستقیم طول عمر را افزایش دهد.
لینک کوتاه :
https://598.ir/?p=5428