انهدام رادار راهبردی آمریکا در منطقه، یکی از مهمترین رخدادهای نظامی امروز به شمار میرود. نیروهای مسلح جمهوری اسلامی ایران در عملیاتی، دو رادار راهبردی خانواده FPS متعلق به ارتش آمریکا را در پایگاههای این کشور در عمان و کویت هدف قرار داده و منهدم کردند.
به گزارش پایگاه خبری ۵۹۸،به نقل از مشرق، این انهدام رادار سامانههایی را دربر میگیرد که از مهمترین اجزای شبکه هشدار زودهنگام آمریکا در غرب آسیا محسوب میشوند.
رادارهای FPS چه مأموریتی دارند؟
بر اساس اطلاعات منتشرشده در منابع آشکار، خانواده رادارهای FPS شامل دو مدل اصلی FPS-117 و FPS-132 است. مأموریت این سامانهها، رصد هوایی دوربرد، پایش مداوم آسمان و ارائه هشدار زودهنگام در برابر تهدیدات هوایی و موشکی است.
این رادارها با پوشش گسترده و قابلیت کشف اهداف در فواصل بسیار دور، نقش مهمی در ایجاد تصویر عملیاتی برای فرماندهان نظامی آمریکا ایفا میکنند و اطلاعات آنها بهطور مستقیم در سامانههای فرماندهی و کنترل مورد استفاده قرار میگیرد.
اهمیت انهدام رادار FPS-132
در میان اعضای این خانواده، FPS-132 جایگاه ویژهای در معماری دفاعی آمریکا دارد. این سامانه یکی از مهمترین رادارهای هشدار زودهنگام حملات موشکی محسوب میشود و دادههای آن مبنای تصمیمگیری برای فعالسازی سامانههای پدافندی، رهگیری اهداف و اجرای اقدامات دفاعی در برابر حملات موشکی قرار میگیرد.
از این رو، انهدام رادار FPS-132 میتواند بر توان کشف و هشدار زودهنگام ارتش آمریکا در منطقه تأثیر قابل توجهی بگذارد و بخشی از زنجیره شناسایی و رهگیری تهدیدات را با اختلال مواجه کند.
سابقه انهدام رادارهای آمریکا
این نخستین بار نیست که ایران چنین سامانهای را هدف قرار میدهد. در جریان جنگ اخیر نیز یکی از رادارهای FPS-132 آمریکا در قطر مورد اصابت قرار گرفت. پس از برقراری آتشبس، انتشار تصاویر مربوط به محل اصابت پرتابه از سوی برخی رسانهها و شبکههای آمریکایی و قطری، این رخداد را تأیید کرد.
این موضوع نشان میدهد که رادارهای هشدار زودهنگام آمریکا به دلیل نقش راهبردی خود، از مهمترین اهداف در درگیریهای نظامی به شمار میروند و انهدام رادار میتواند آثار عملیاتی و اطلاعاتی قابل توجهی بر عملکرد شبکه دفاعی آمریکا بر جای بگذارد.
پیامدهای انهدام رادار برای شبکه هشدار زودهنگام آمریکا
کارشناسان معتقدند انهدام رادارهای FPS ضربهای مهم به شبکه هشدار زودهنگام آمریکا در منطقه وارد میکند. این سامانهها وظیفه کشف سریع تهدیدات هوایی و موشکی را بر عهده دارند و هرگونه اختلال در عملکرد آنها میتواند زمان واکنش سامانههای دفاعی را کاهش دهد.
کاهش توان رصد، دشوارتر شدن رهگیری اهداف، افزایش فشار بر دیگر سامانههای شناسایی و کاهش سرعت تصمیمگیری عملیاتی، از جمله پیامدهایی است که برای این عملیات عنوان میشود.
در مجموع، بسیاری از تحلیلگران بر این باورند که انهدام رادارهای راهبردی آمریکا را میتوان یکی از مهمترین ضربات واردشده به زیرساختهای اطلاعاتی، شناسایی و هشدار زودهنگام این کشور در منطقه ارزیابی کرد؛ عملیاتی که علاوه بر جنبه نظامی، از منظر راهبردی نیز اهمیت ویژهای دارد.